Desempuish 1980, la Hèsta deus Aulhèrs d’Aràmits que’s hè tots ans la tresau dimenjada de seteme. Que hè seguida a la nueit deus aulhèrs, un bal qui avè lòc quauque còp a la fin de l’estiu, au moment de qui los tropèths e devaravan de las estivas. La hèsta que marida uei lo dia encontres professionaus e culturaus en tot s’emparar sus un par de simbèus deu pastoralisme : lo mestièr d’aulhèr e lo cant.
Lo darrèr dimèrcs de julhet que hè senhau d’obertura de las hèstas de Baiona. Desempuish 1932, las hèstas d’estiu qui remplacèn la Sent Leon deu mes de març, debanan per la ciutat canterias, seguicis de carris, musicaires, dançaires…
Las Hèstas de la Magdalena deu Mont que son de las mei granas de Gasconha, l’un deus moments màgers deu cicle hestiu – vertadèr rite de passatge – de las generacions joenas dab las hèstas de Baiona et de Dacs.
Hèstas e hestenaus qu’escandeishen lo parçan e que ritman la vita deus sons poblants, deus sons visitaires, qui en blanc e arroi, en chamarra, bonet, en jeans… e’s cambian en Festaires.
