En la region Aquitània de uei lo dia, la practica deu clarin tradicionau n’existeish quasi pas mei : certificada per Félix Arnaudin en las Lanas per la dusau mieitat deu sègle XIXau — mes passat de mòda desempuish hèra — enqüèra chic presenta, uei lo dia, en la musica bearnesa.
Aquitània que concentra ua bèra diversitat d’instruments de musica dits tradicionaus. En efèit, si los acordeons diatonics , los clarins o los vriolons e son plan coneguts peu gran public e presents en la màger part de las tradicions popularas o sapientas d’Euròpa e deu continent american los autes instruments deu patrimòni aquitan qu’estonan plan sovent.
« Vertadèra maquina de saunejar, au poder contemplatiu, l’espectator que’s dèisha breçar per las esquiras, gòngs e autes angklungs qui hican a soar au briu deu percors de l’aiga. »
