Tà ço de Bearn, l'airau de practica deu branlo ne pertòca pas que la part montanhòla deu maine. Au sègle XIXau, qu’ei atestat en las tres vaths màgers – Varetons, Aspa e Aussau -, atau com en tèrra de Bigòrra, en la vath d'Arbiost-Herrèra, tòcatocanta a la vath d'Aussau.
La borrèia, queu mot que l’etimologia ne’n demòra desconeguda, es una dança que en França crueba un espaci plan beu, de las regions dau centre e tot alentorn. Per çò qu’es de l’Aquitània, las borrèias eran presentas sus dos territòris que ne’n son la periferia : lo Peiregòrd (departament de Dordonha) e lo Naut Agenés (departament d'Òlt e Garona).
L’ua de las activitats ludicas mei partatjadas de la societat tradicionau vielha qu’èra shens contèsta la dança : au son de la votz o quan èra possible au deus instruments de musica. La descobèrta tornar de las danças tradicionaus per las annadas 70, la collècta deus dançaires vielhs, que desemboquèn sus ua bèra aviada de la practica peu biais deus talhèrs e mei enqüèra de las hèstas e deus bals qui piquetan lo calendari annau.
